Jesie\u0144 wwierca si\u0119 w czaszk\u0119, czemu pr\u00f3buj\u0119 da\u0107 odp\u00f3r przyjmuj\u0105c spor\u0105 dawk\u0119 witaminy D3. Ale i tak wygrywa. Depcze mnie. Nienawidz\u0119 jesieni, tej pi\u0119knej, polskiej z\u0142otej jesieni. Tej deszczowej, wietrznej pory roku. Jestem jak \u017co\u0142nierz na polu walki, kt\u00f3rego bohaterskie wypruwanie flak\u00f3w z mi\u0142o\u015bci do ojczyzny guzik obchodzi, on chce tylko prze\u017cy\u0107. Zak\u0142adam karabin na rami\u0119 w gotowo\u015bci naci\u015bni\u0119cia spustu, je\u015bli sytuacja mnie do tego zmusi. Z g\u00f3ry rozgrzeszam si\u0119 za krzyw\u0105 min\u0119, ostry ton, niech\u0119\u0107 w stosunku do ludzi, kt\u00f3rzy mnie irytuj\u0105. Plugawa jesie\u0144 zatruwa moj\u0105 g\u0142ow\u0119. <\/p>\n\n\n\n
Jakby w zakresie obowi\u0105zk\u00f3w mia\u0142y: \u201ewchodzi\u0107 w dup\u0119 ka\u017cdemu klientowi\u201d bez wzgl\u0119du na ilo\u015b\u0107 promili w wydychanym powietrzu, a tym mo\u017ce nawet jeszcze g\u0142\u0119biej. Maszynka do mielenia mi\u0119sa niemrawo przerabia kawa\u0142ki kark\u00f3wki. Z oczek wychodz\u0105 cienkie glisty zawijaj\u0105c si\u0119 na pod\u0142o\u017conym woreczku jak jelita w brzuchu. Ca\u0142kiem niedawno sk\u0142ada\u0142y si\u0119 na obraz i podobie\u0144stwo zwierz\u0119cia, kt\u00f3re podobno inteligencj\u0105 bije na g\u0142ow\u0119 psy. Jedna r\u0119ka ekspedientki wk\u0142ada mi\u0119so w g\u00f3rny otw\u00f3r i dociska je specjalnym t\u0142okiem, druga pakuje si\u0119 do ust wyd\u0142ubuj\u0105c paznokciem resztki jedzenia zakleszczone mi\u0119dzy z\u0119bami. <\/p>\n\n\n\n
Wracam\ndo domu nios\u0105c w plastikowej reklam\u00f3wce padlin\u0119, z kt\u00f3rej przyrz\u0105dz\u0119 kolacj\u0119.\nNie chc\u0119 je\u015b\u0107 mi\u0119sa, ale mi smakuje. Powinnam znowu obejrze\u0107 filmy z rze\u017ani,\nspojrze\u0107 w oczy zarzynanemu cielakowi, us\u0142ysze\u0107 kwiczenie \u015bwi\u0144 wy\u0142adowywanych z\nci\u0119\u017car\u00f3wek. Dzia\u0142a, cho\u0107 na kr\u00f3tko. Dobre tyle. Sk\u0142adam reklam\u00f3wk\u0119 i chowam na\nnast\u0119pny raz. Od plastiku te\u017c nie mog\u0119 si\u0119 uwolni\u0107, ale przynajmniej u\u017cywam\nwielokrotnie. Taki kompromis sumienia z eko-stra\u017cnikiem w mojej g\u0142owie. <\/p>\n\n\n\n
Wichura za oknem nie zach\u0119ca do wyj\u015bcia. Sp\u0142acam jednak d\u0142ug psu, kt\u00f3ry dzia\u0142a jak nervosol przytulaj\u0105c si\u0119 i kochaj\u0105c o ka\u017cdej porze dnia i nocy. Zapinam smycz i schodzimy powa\u0142\u0119sa\u0107 si\u0119 osiedlowymi \u015bcie\u017ckami. S\u0105siad terroryzuj\u0105cy nas muzyk\u0105 na full wreszcie odpu\u015bci\u0142, a mo\u017ce kto\u015b odwa\u017cniejszy wykr\u0119ci\u0142 mu korki. Ci\u0119\u017cko si\u0119 \u017cyje z kim\u015b niespe\u0142na rozumu, pozostawionym samemu sobie z w\u0142asnymi demonami. Psychotropy zmieszane z w\u00f3dk\u0105 mszcz\u0105 si\u0119 na mieszka\u0144cach osiedla. Czasem wyganiaj\u0105 m\u0119\u017cczyzn\u0119 na balkon wydzieraj\u0105c si\u0119 z gard\u0142a w postaci zwierz\u0119cego wycia. Zastanawiam si\u0119 kiedy wypchn\u0105 go przez barierk\u0119 na sz\u00f3stym pi\u0119trze. Nie chc\u0119 tego ogl\u0105da\u0107, nie mog\u0119 temu zapobiec. Wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 i nienawidz\u0119 jednocze\u015bnie. Jedyna siostra zaszy\u0142a si\u0119 w stolicy odcinaj\u0105c kontakt z bratem. Chorym. Psychicznie. Zak\u0142ad psychiatryczny, do kt\u00f3rego systematycznie trafia wypuszcza go po miesi\u0105cu-dw\u00f3ch, NFZ za d\u0142u\u017cszy pobyt nie p\u0142aci. W ostrej fazie choroby trafia tam znowu. <\/p>\n\n\n\n
K\u0105tem oka dostrzegam szarpanin\u0119. Zanim moje oko przywyknie do ciemno\u015bci, a m\u00f3zg zrozumie sytuacj\u0119 mija kilka sekund. <\/p>\n\n\n\n
– Niech\npani dzwoni na pogotowie, szybko!<\/p>\n\n\n\n
M\u0119\u017cczyzna le\u017cy na kim\u015b ok\u0142adaj\u0105c go pi\u0119\u015bci\u0105 w ods\u0142oni\u0119te \u017cebra. Uniesiona koszulka bezwstydnie pokazuje go\u0142e cia\u0142o. Na p\u0142ycie chodnikowej po\u0142yskuje brunatna ciecz. Krew. Krew!<\/p>\n\n\n\n
– Niech\npani dzwoni! Nikt z s\u0105siad\u00f3w nie chce pom\u00f3c, udaj\u0105, \u017ce ich nie ma, a ja go\nmusz\u0119 trzyma\u0107, bo jest agresywny. <\/p>\n\n\n\n
Nie mam\nkom\u00f3rki. Nie zabra\u0142am na spacer z psem, biegn\u0119 wi\u0119c do domu i wracaj\u0105c wybieram\n112. Zanim si\u0119 dodzwoni\u0119 zauwa\u017cam, \u017ce spacyfikowany agresor to s\u0105siad z\nsz\u00f3stego. Szamocze si\u0119 i j\u0119czy, z be\u0142kotu kszta\u0142tuj\u0105 si\u0119 konkretne s\u0142owa:<\/p>\n\n\n\n
– To ty\nmnie rzuci\u0142e\u015b na schody.<\/p>\n\n\n\n
– Sam\nsi\u0119 uderzy\u0142e\u015b \u2013 dopowiada napr\u0119dce ten, kt\u00f3ry prosi\u0142 o pomoc. <\/p>\n\n\n\n
Jest\nsygna\u0142, jest i cz\u0142owiek w s\u0142uchawce. <\/p>\n\n\n\n
–\nMiasto! \u2013 przerywa moj\u0105 wypowied\u017a. <\/p>\n\n\n\n
Przyjmuje\nzg\u0142oszenie, pyta o stan poszkodowanego, czy zatamowany up\u0142yw krwi. Prze\u0142\u0105cza\ndalej (pogotowie?). <\/p>\n\n\n\n
Relacjonuj\u0119\nponownie sytuacj\u0119, prosz\u0119 o karetk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Czy\nposzkodowany mieszka w okolicy (mieszka). Jak si\u0119 nazywa (nie wiem). Czy jest agresywny\n(jest). Pijany (prawdopodobnie tak). Pod wp\u0142ywem lek\u00f3w (prawdopodobnie tak). O\nco si\u0119 uderzy\u0142 (spad\u0142 ze schod\u00f3w). Ilu (nie wiem). Prosz\u0119 powiedzie\u0107 z ilu\nschod\u00f3w spad\u0142 (nie wiem kurwa).<\/p>\n\n\n\n
– Czy to wa\u017cne z ILU schod\u00f3w spad\u0142? Spad\u0142 ze schod\u00f3w, jest agresywny, ma rozbit\u0105 g\u0142ow\u0119, leci krew, potrzebuje pilnie pomocy medycznej.<\/p>\n\n\n\n
– To\nbardzo wa\u017cne z ilu schod\u00f3w. To zasadnicza r\u00f3\u017cnica czy z dw\u00f3ch, czy siedmiu.<\/p>\n\n\n\n
– Z\npi\u0119ciu!<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3jd\u0119 do\npiek\u0142a, to wi\u0119cej ni\u017c pewne. Sk\u0142ama\u0142am. A co, je\u015bli to by\u0142y cztery schody, albo\nosiem? <\/p>\n\n\n\n
Jeszcze chwil\u0119 wcze\u015bniej udawali, \u017ce porwa\u0142o ich UFO, albo zapadli w \u015bpi\u0105czk\u0119, ale plama krwi si\u0119 powi\u0119ksza, a oni rz\u0105dni igrzysk. Podbiega kilku ch\u0142opc\u00f3w z boiska, pomagaj\u0105 trzyma\u0107 faceta. M\u0119\u017cczyzna wracaj\u0105cy do domu tak\u017ce trzyma s\u0142uchawk\u0119 i dzwoni po pomoc (jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej oka\u017ce emerytowany policjant). Zostawiam ich samym sobie, nie chc\u0119 robi\u0107 sztucznego t\u0142umu. Obchodz\u0119 z psem boisko maj\u0105c scenk\u0119 w zasi\u0119gu wzroku. Nie mija 10 minut, dobiega mnie syrena karetki. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej pob\u0142yskuj\u0105 policyjne koguty. <\/p>\n\n\n\n
Zamykam\nza sob\u0105 drzwi mieszkania. Pora spa\u0107. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jesie\u0144 wwierca si\u0119 w czaszk\u0119, czemu pr\u00f3buj\u0119 da\u0107 odp\u00f3r przyjmuj\u0105c spor\u0105 dawk\u0119 witaminy D3. Ale i tak wygrywa. Depcze mnie. Nienawidz\u0119 jesieni, tej pi\u0119knej, polskiej z\u0142otej jesieni. Tej deszczowej, wietrznej pory roku. Jestem jak \u017co\u0142nierz na polu walki, kt\u00f3rego bohaterskie wypruwanie flak\u00f3w z mi\u0142o\u015bci do ojczyzny guzik obchodzi, on chce tylko prze\u017cy\u0107. Zak\u0142adam karabin na rami\u0119 w gotowo\u015bci naci\u015bni\u0119cia spustu, je\u015bli sytuacja mnie do tego zmusi. Z g\u00f3ry rozgrzeszam si\u0119 za krzyw\u0105 min\u0119, ostry ton, niech\u0119\u0107 w stosunku do ludzi, kt\u00f3rzy mnie irytuj\u0105. Plugawa jesie\u0144 zatruwa moj\u0105 g\u0142ow\u0119. Osiedlowy sklep, \u017ca\u0142o\u015bne \u017carciki ekspedientek z podpitymi typami Jakby w zakresie obowi\u0105zk\u00f3w mia\u0142y: \u201ewchodzi\u0107 w dup\u0119 ka\u017cdemu klientowi\u201d bez wzgl\u0119du na ilo\u015b\u0107 promili w wydychanym powietrzu, a tym mo\u017ce nawet jeszcze g\u0142\u0119biej. Maszynka do mielenia mi\u0119sa niemrawo przerabia kawa\u0142ki kark\u00f3wki. Z oczek wychodz\u0105 cienkie glisty zawijaj\u0105c si\u0119 na pod\u0142o\u017conym woreczku jak jelita w brzuchu. Ca\u0142kiem niedawno sk\u0142ada\u0142y si\u0119 na obraz i podobie\u0144stwo zwierz\u0119cia, kt\u00f3re podobno inteligencj\u0105 bije na g\u0142ow\u0119 psy. Jedna r\u0119ka ekspedientki wk\u0142ada mi\u0119so w g\u00f3rny otw\u00f3r i dociska je specjalnym t\u0142okiem, druga pakuje si\u0119 do ust wyd\u0142ubuj\u0105c paznokciem resztki jedzenia zakleszczone mi\u0119dzy z\u0119bami. Wracam do domu nios\u0105c w plastikowej reklam\u00f3wce padlin\u0119, z kt\u00f3rej przyrz\u0105dz\u0119 kolacj\u0119. Nie chc\u0119 je\u015b\u0107 mi\u0119sa, ale mi smakuje. Powinnam znowu obejrze\u0107 filmy z rze\u017ani, spojrze\u0107 w oczy zarzynanemu cielakowi, us\u0142ysze\u0107 kwiczenie \u015bwi\u0144 wy\u0142adowywanych z ci\u0119\u017car\u00f3wek. Dzia\u0142a, cho\u0107 na kr\u00f3tko. Dobre tyle. Sk\u0142adam reklam\u00f3wk\u0119 i chowam na nast\u0119pny raz. Od plastiku te\u017c nie mog\u0119 si\u0119 uwolni\u0107, ale przynajmniej u\u017cywam wielokrotnie. Taki kompromis sumienia z eko-stra\u017cnikiem w mojej g\u0142owie. Psychotropy – remedium na demony Wichura za oknem nie zach\u0119ca do wyj\u015bcia. Sp\u0142acam jednak d\u0142ug psu, kt\u00f3ry dzia\u0142a jak nervosol przytulaj\u0105c si\u0119 i kochaj\u0105c o ka\u017cdej porze dnia i nocy. Zapinam smycz i schodzimy powa\u0142\u0119sa\u0107 si\u0119 osiedlowymi \u015bcie\u017ckami. S\u0105siad terroryzuj\u0105cy nas muzyk\u0105 na full wreszcie odpu\u015bci\u0142, a mo\u017ce kto\u015b odwa\u017cniejszy wykr\u0119ci\u0142 mu korki. Ci\u0119\u017cko si\u0119 \u017cyje z kim\u015b niespe\u0142na rozumu, pozostawionym samemu sobie z w\u0142asnymi demonami. Psychotropy zmieszane z w\u00f3dk\u0105 mszcz\u0105 si\u0119 na mieszka\u0144cach osiedla. Czasem wyganiaj\u0105 m\u0119\u017cczyzn\u0119 na balkon wydzieraj\u0105c si\u0119 z gard\u0142a w postaci zwierz\u0119cego wycia. Zastanawiam si\u0119 kiedy wypchn\u0105 go przez barierk\u0119 na sz\u00f3stym pi\u0119trze. Nie chc\u0119 tego ogl\u0105da\u0107, nie mog\u0119 temu zapobiec. Wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 i nienawidz\u0119 jednocze\u015bnie. Jedyna siostra zaszy\u0142a si\u0119 w stolicy odcinaj\u0105c kontakt z bratem. Chorym. Psychicznie. Zak\u0142ad psychiatryczny, do kt\u00f3rego systematycznie trafia wypuszcza go po miesi\u0105cu-dw\u00f3ch, NFZ za d\u0142u\u017cszy pobyt nie p\u0142aci. W ostrej fazie choroby trafia tam znowu. Podnosz\u0119 ko\u0142nierz broni\u0105c si\u0119 przed wiatrem K\u0105tem oka dostrzegam szarpanin\u0119. Zanim moje oko przywyknie do ciemno\u015bci, a m\u00f3zg zrozumie sytuacj\u0119 mija kilka sekund. – Niech pani dzwoni na pogotowie, szybko! M\u0119\u017cczyzna le\u017cy na kim\u015b ok\u0142adaj\u0105c go pi\u0119\u015bci\u0105 w ods\u0142oni\u0119te \u017cebra. Uniesiona koszulka bezwstydnie pokazuje go\u0142e cia\u0142o. Na p\u0142ycie chodnikowej po\u0142yskuje brunatna ciecz. Krew. Krew! – Niech pani dzwoni! Nikt z s\u0105siad\u00f3w nie chce pom\u00f3c, udaj\u0105, \u017ce ich nie ma, a ja go musz\u0119 trzyma\u0107, bo jest agresywny. Nie mam kom\u00f3rki. Nie zabra\u0142am na spacer z psem, biegn\u0119 wi\u0119c do domu i wracaj\u0105c wybieram 112. Zanim si\u0119 dodzwoni\u0119 zauwa\u017cam, \u017ce spacyfikowany agresor to s\u0105siad z sz\u00f3stego. Szamocze si\u0119 i j\u0119czy, z be\u0142kotu kszta\u0142tuj\u0105 si\u0119 konkretne s\u0142owa: – To ty mnie rzuci\u0142e\u015b na schody. – Sam si\u0119 uderzy\u0142e\u015b \u2013 dopowiada napr\u0119dce ten, kt\u00f3ry prosi\u0142 o pomoc. Jest sygna\u0142, jest i cz\u0142owiek w s\u0142uchawce. – Miasto! \u2013 przerywa moj\u0105 wypowied\u017a. Przyjmuje zg\u0142oszenie, pyta o stan poszkodowanego, czy zatamowany up\u0142yw krwi. Prze\u0142\u0105cza dalej (pogotowie?). Relacjonuj\u0119 ponownie sytuacj\u0119, prosz\u0119 o karetk\u0119. – Czy poszkodowany mieszka w okolicy (mieszka). Jak si\u0119 nazywa (nie wiem). Czy jest agresywny (jest). Pijany (prawdopodobnie tak). Pod wp\u0142ywem lek\u00f3w (prawdopodobnie tak). O co si\u0119 uderzy\u0142 (spad\u0142 ze schod\u00f3w). Ilu (nie wiem). Prosz\u0119 powiedzie\u0107 z ilu schod\u00f3w spad\u0142 (nie wiem kurwa). – Czy to wa\u017cne z ILU schod\u00f3w spad\u0142? Spad\u0142 ze schod\u00f3w, jest agresywny, ma rozbit\u0105 g\u0142ow\u0119, leci krew, potrzebuje pilnie pomocy medycznej. – To bardzo wa\u017cne z ilu schod\u00f3w. To zasadnicza r\u00f3\u017cnica czy z dw\u00f3ch, czy siedmiu. – Z pi\u0119ciu! P\u00f3jd\u0119 do piek\u0142a, to wi\u0119cej ni\u017c pewne. Sk\u0142ama\u0142am. A co, je\u015bli to by\u0142y cztery schody, albo osiem? Widzowie coraz odwa\u017cniej rozchylaj\u0105 firanki Jeszcze chwil\u0119 wcze\u015bniej udawali, \u017ce porwa\u0142o ich UFO, albo zapadli w \u015bpi\u0105czk\u0119, ale plama krwi si\u0119 powi\u0119ksza, a oni rz\u0105dni igrzysk. Podbiega kilku ch\u0142opc\u00f3w z boiska, pomagaj\u0105 trzyma\u0107 faceta. M\u0119\u017cczyzna wracaj\u0105cy do domu tak\u017ce trzyma s\u0142uchawk\u0119 i dzwoni po pomoc (jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej oka\u017ce emerytowany policjant). Zostawiam ich samym sobie, nie chc\u0119 robi\u0107 sztucznego t\u0142umu. Obchodz\u0119 z psem boisko maj\u0105c scenk\u0119 w zasi\u0119gu wzroku. Nie mija 10 minut, dobiega mnie syrena karetki. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej pob\u0142yskuj\u0105 policyjne koguty. Zamykam za sob\u0105 drzwi mieszkania. Pora spa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":621,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[163,164,162,161,166,165,160,144,4],"class_list":["post-354","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-codziennik","tag-choroba","tag-choroba-psychiczna","tag-demony","tag-depresja","tag-panika","tag-psychika","tag-psychotropy","tag-strach","tag-zaneta-pawlik"],"yoast_head":"\n