{"id":332,"date":"2021-03-21T14:10:35","date_gmt":"2021-03-21T13:10:35","guid":{"rendered":"https:\/\/zanetapawlik.pl\/?p=332"},"modified":"2021-03-21T14:10:37","modified_gmt":"2021-03-21T13:10:37","slug":"jak-wprosic-sie-na-indyjskie-wesele","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zanetapawlik.pl\/index.php\/2021\/03\/21\/jak-wprosic-sie-na-indyjskie-wesele\/","title":{"rendered":"Jak wprosi\u0107 si\u0119 na indyjskie wesele"},"content":{"rendered":"\n

Wkr\u0119ci\u0107 si\u0119 na indyjskie wesele jest ca\u0142kiem \u0142atwo szczeg\u00f3lnie, \u017ce impreza zwykle trwa dwa tygodnie. I cho\u0107 nasz pobyt w Puskarze dobiega\u0142 ko\u0144ca, a jedyne o czym my\u015bla\u0142am to gor\u0105cy prysznic (nic z tego, znowu tylko zimna woda), to dobiegaj\u0105ca nas muzyka sprawi\u0142a, \u017ce wyszli\u015bmy obczai\u0107 temat. Ulicami szed\u0142 poch\u00f3d bajecznie kolorowych Indus\u00f3w, na koniu siedzia\u0142 pan m\u0142ody, a kobiety w sari ta\u0144czy\u0142y wok\u00f3\u0142 niebia\u0144skiej pi\u0119kno\u015bci z pomalowanymi henn\u0105 d\u0142o\u0144mi. Nie by\u0142o wyj\u015bcia – wprosili\u015bmy si\u0119 na indyjskie wesele! <\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Poci\u0105g stukota\u0142 po szynach kolebi\u0105c nas do snu. Plecaki pod doln\u0105 prycz\u0105; le\u017cymy w tr\u00f3jk\u0119 jeden pod drugim przy jednej \u015bcianie, obok kolejne trzy le\u017canki z ciekawskimi oczami podr\u00f3\u017cuj\u0105cych Indus\u00f3w. M\u0142oda kobieta raz po raz wykrzywia twarz trzymaj\u0105c si\u0119 za brzuch. M\u0105\u017c troskliwie pyta, czy chce herbaty, mo\u017ce placka. Pocz\u0105tek ci\u0105\u017cy i przezi\u0119bienie ewidentnie jej nie s\u0142u\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

Og\u00f3lne poruszenie, doje\u017cd\u017camy do Ajmer – muzu\u0142ma\u0144skiego centrum Indii P\u00f3\u0142nocnych. To r\u00f3wnie\u017c nasza stacja, wi\u0119c szykujemy si\u0119 do wyj\u015bcia. Wiemy co nas czeka. Kierowcy tuk tuk\u00f3w b\u0119d\u0105 proponowa\u0107 podw\u00f3zk\u0119 do Pushkaru – celu pielgrzym\u00f3w z ca\u0142ych Indii, gdy\u017c w\u0142a\u015bnie tam znajduje si\u0119 jedyna \u015bwi\u0105tynia Brahmy. 11 kilometr\u00f3w planujemy pokona\u0107 uberem, jest 23:00, lokalny autobus ponownie wyjedzie dopiero o \u015bwicie. Zanim klikn\u0119 \u201econfirm\u201d w aplikacji podchodzi mi\u0142y pan i decydujemy si\u0119 na tuk tuka. \u017ba\u0142ujemy ju\u017c po kilku minutach. <\/p>\n\n\n\n

Zimno<\/h4>\n\n\n\n

Puchowe kurtki niewiele pomagaj\u0105, wystawieni na p\u0119d wiatru naci\u0105gamy mocno kaptury. Droga wije si\u0119 pod g\u00f3r\u0119, powietrze robi si\u0119 bardziej rze\u015bkie. Tuk tuk cierpi, zbiera si\u0119 powili po ka\u017cdym zakr\u0119cie. Podje\u017cd\u017camy pod rogatki miasta. Blokada. Na drog\u0119 wychodzi grupa m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn \u017c\u0105daj\u0105c zap\u0142aty. Spogl\u0105damy po sobie lekko zdumieni, a wraz z rosn\u0105c\u0105 wrzaw\u0105 narasta obawa o nasze bezpiecze\u0144stwo. Jest \u015brodek nocy. Jakby wbrew zdrowemu rozs\u0105dkowi budzi si\u0119 m\u00f3j op\u00f3r. Nie zap\u0142ac\u0119 haraczu nazywanego tutaj zgrabnie podatkiem. Spokojnie, ale stanowczo odmawiam wymawiaj\u0105c kilkukrotnie s\u0142owo \u201epolice\u201d. <\/p>\n\n\n\n

Dopiero co uciekli\u015bmy z Delhi<\/a>…<\/p>\n\n\n\n

Kierowca zje\u017cd\u017ca na bok, ka\u017c\u0105 mu wysi\u0105\u015b\u0107. Teraz na nim skupia si\u0119 irytacja grupy. Z niesmakiem i (chyba) strachem wr\u0119cza pieni\u0105dze. Jedziemy dalej. Labirynt uliczek wydaje si\u0119 nie mie\u0107 ko\u0144ca, kierowca nie wie kt\u00f3r\u0119dy do hotelu. Przystajemy przy m\u0119\u017cczyznach grzej\u0105cych si\u0119 przy ogniu. Wskazuj\u0105 jaki\u015b kierunek, ale wkr\u00f3tce znowu gubimy drog\u0119. Starszy muzu\u0142manin pokazuje palcem, to ostatecznie doprowadza nas do celu. Kierowca grzecznie prosi o zwrot \u201epodatku\u201d; bez kr\u0119cenia nosem oddaj\u0119. Dopytuj\u0119 na FB grupie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Indii co si\u0119 przed chwil\u0105 sta\u0142o. Odpisuje Himmat, wirtualny znajomy z Indii. Puszkar jest \u015bwi\u0119tym miastem i obowi\u0105zuje op\u0142ata za wjazd, w przypadku przejazdu autobusem wliczona w cen\u0119 biletu, dlatego wielu nie wie o takim obowi\u0105zku. G\u0142upio mi.<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze zimniej<\/h4>\n\n\n\n

Przemarzli\u015bmy w tuk tuku, w kranie oczywi\u015bcie tylko zimna woda. \u015api\u0119 w skarpetkach, polarze, a i tak dr\u017c\u0119 pod grubym kocem. Nast\u0119pnej nocy dorzuc\u0119 jeszcze kurtk\u0119 i b\u0119dzie prawie ciep\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Przemierzamy Pushkar g\u0142aszcz\u0105c krowy, cho\u0107 liczebnie przewa\u017caj\u0105 tu byki. Obcowanie z nimi kosztuje nas jeden atak rogami na Waldika (klejnoty ocala\u0142y :)), pogonienie mnie gdzie pieprz ro\u015bnie (schowa\u0142am si\u0119 za ulicznym stoiskiem) i amortyzacj\u0119 motocykla, kt\u00f3ry m\u0142ody byczek przewr\u00f3ci\u0142 na moje nogi.<\/p>\n\n\n\n

Obmy\u0107 si\u0119 z grzechu<\/h4>\n\n\n\n

Nad \u015bwi\u0119tym jeziorem ludzie zmywaj\u0105 grzechy. Ma\u0142pia rodzina lekcewa\u017cy nasz\u0105 obecno\u015b\u0107 poza ma\u0142pi\u0105tkiem wspinaj\u0105cym si\u0119 na kolana Waldika. Jakkolwiek s\u0142odko to wygl\u0105da mo\u017ce sko\u0144czy\u0107 si\u0119 ugryzieniem i poszukiwaniem szpitala (w\u015bcieklizna). Matka chyba nie widzi harc\u00f3w m\u0142odego, wi\u0119c Waldik wychodzi bez szwanku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Pomocny Indus opowiada o \u015bwi\u0119tych obrz\u0119dach odczyniaj\u0105c modlitwy nad Waldkiem. Zaczyna si\u0119 od wr\u0119czenia do r\u0119ki kwiatka, nast\u0119pnie wym\u00f3wienia imienia. B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo wi\u0105\u017ce si\u0119 z polewaniem wod\u0105 g\u0142owy i naznaczeniem czo\u0142a pomara\u0144czow\u0105 kropk\u0105. Dope\u0142nienie stanowi pleciony sznureczek zawi\u0105zywany wok\u00f3\u0142 nadgarstka. Zap\u0142ata co \u0142aska. Przed samozwa\u0144czymi przewodnikami i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem przez osoby \u015bwieckie przestrzegaj\u0105 podr\u00f3\u017cnicy. Waldik jednak wydaje si\u0119 zadowolony.<\/p>\n\n\n\n

Kolejka do \u015awi\u0105tyni Brahmy wydaje si\u0119 nie mie\u0107 ko\u0144ca. Znikamy w kt\u00f3rej\u015b z przecznic chc\u0105c przeczeka\u0107, a przy okazji zje\u015b\u0107 obiad. Pani na naszych oczach przygotowuje chapati wypiekaj\u0105c je w glinianym piecu, raz po raz pluj\u0105c przez rami\u0119. Tutaj wszyscy pluj\u0105 na pot\u0119g\u0119 przez betel do \u017cucia – czwart\u0105 u\u017cywk\u0119 na \u015bwiecie po tytoniu, alkoholu i kawie. Rozgl\u0105damy si\u0119 za toalet\u0105, ale tu zawsze k\u0142opot. Waldik podchodzi do sprzedawcy, a ten prowadzi go kilka krok\u00f3w, podci\u0105ga p\u0142acht\u0119 namiotu i pokazuje palcem – tam. Przed Waldkiem rozpo\u015bciera si\u0119 pustynny krajobraz z g\u00f3r\u0105 \u015bmieci. Pushkar powsta\u0142 na obrze\u017cach pustyni Thali, mo\u017cna zafundowa\u0107 sobie przeja\u017cd\u017ck\u0119 wielb\u0142\u0105dem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Spotkanie z kinnar – trzeci\u0105 p\u0142ci\u0105 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Trzecia p\u0142e\u0107<\/h4>\n\n\n\n

Wracamy do \u015bwi\u0105tyni i naszym oczom ukazuj\u0105 si\u0119 pi\u0119knie pomalowane, dumne kinnar. Wkr\u00f3tce dowiemy si\u0119, \u017ce przyjecha\u0142y na indyjskie wesele. Pierwsze wra\u017cenie<\/a>: zaskoczenie, drugie: rado\u015b\u0107. Trzecia p\u0142e\u0107 w Indiach kiedy\u015b uznawana za p\u00f3\u0142-bog\u00f3w p\u00f3\u0142-ludzi dzi\u015b zepchni\u0119ta na margines spo\u0142ecze\u0144stwa. Idziemy dalej. Nagle staj\u0119. NIE! Musz\u0119 poprosi\u0107 o zdj\u0119cie, musz\u0119. Dziewczyny si\u0119 ciesz\u0105 i b\u0142yskaj\u0105 tak\u017ce swoimi kom\u00f3rkami. Poznajemy guru, kt\u00f3ra staje w centrum zdj\u0119cia obok mnie. Mam ochot\u0119 j\u0105 wy\u015bciska\u0107, ale nie wiem, czy wypada. Machamy sobie na po\u017cegnanie z promiennymi u\u015bmiechami.<\/p>\n\n\n\n

Wej\u015bcie do \u015bwi\u0105tyni przez bramk\u0119 z wykrywaczem metalu. Inny pielgrzym instruuje nas gdzie zostawi\u0107 buty. Waldek pilnuje plecak\u00f3w i aparatu (\u201ephoto permitted\u201d). Magdi i ja otrzymujemy prezent – kwiaty, kt\u00f3re pan wk\u0142ada nam w d\u0142o\u0144. Hindusi pragn\u0105 uzyska\u0107 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo z r\u0105k mnicha. Poniewa\u017c jest \u201every busy\u201d nasz pomocnik jest jego przed\u0142u\u017ceniem. Dotyka naszych g\u0142\u00f3w i prosi i podanie imienia. Co\u015b nam to przypomina… Kolega odbiera telefon, my ogl\u0105damy \u015bwi\u0105tyni\u0119, wreszcie kierujemy si\u0119 do wyj\u015bcia. Dopada nas na stopniach i ka\u017ce zawraca\u0107. Musimy z\u0142o\u017cy\u0107 ofiar\u0119 z kwiat\u00f3w pod jakim\u015b posagiem. Jak tylko uwalniany r\u0119ce wyci\u0105gamy… portfele. 
Waldek si\u0119 \u015bmieje.<\/p>\n\n\n\n

Naprawd\u0119 marzniemy<\/h4>\n\n\n\n

Zimny pok\u00f3j, zimna woda. Obiecuj\u0105 w recepcji, \u017ce za\u0142\u0105cz\u0105, ale na dobrych ch\u0119ciach si\u0119 ko\u0144czy. Uderzenia b\u0119bn\u00f3w wo\u0142aj\u0105 nas na zewn\u0105trz. Wybuchaj\u0105 petardy. Idziemy! Jeszcze zd\u0105\u017cymy zmarzn\u0105\u0107 w pokoju (na dworze cieplej). Poch\u00f3d. Ludzie ta\u0144cz\u0105. Z przodu kobiety w bajecznych sari o pi\u0119knie podkre\u015blanych oczach. Muzyka zatyka uszy. Rado\u015b\u0107 wybucha na przechodni\u00f3w jak sztuczne ognie na niebie. Na ty\u0142ach pochodu, pomi\u0119dzy rz\u0119dami \u015bwiec\u0105cych lamp w nienagannie skrojonych garniturach id\u0105 panowie. Zapraszaj\u0105 mnie do \u015brodka. Ta\u0144cz\u0119 z nimi, przy tych rytmach nogi nie ustoj\u0105 pos\u0142usznie. Budz\u0119 ich rozbawienie, ale co mi tam. Korow\u00f3d domyka pan m\u0142ody na koniu. Ta\u0144czy ca\u0142e miasto. \u017bebracy podbiegaj\u0105, gdy m\u0119\u017cczyzna rzuca banknotami. Widz\u0105c aparat ch\u0142opcy stroj\u0105 miny do obiektywu.<\/p>\n\n\n\n

Indyjskie wesele<\/h2>\n\n\n\n

Takie indyjskie wesele trwa nawet tydzie\u0144 i dwa. Koszt imprezy pokrywa rodzina panny m\u0142odej. Ona te\u017c odpowiedzialna jest za sfinansowanie ubra\u0144 wszystkich go\u015bci, opraw\u0119 muzyczn\u0105 i kamerzyst\u0119. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Im bogatsza rodzina tym wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 bi\u017cuterii przyozdobiona panna m\u0142oda. Po weselu stanie si\u0119 jej w\u0142asno\u015bci\u0105. M\u0142odzi podczas ceremonii na znak najwy\u017cszego szacunku dotykaj\u0105 st\u00f3p rodzic\u00f3w i te\u015bci\u00f3w. Panna m\u0142oda opu\u015bci sw\u00f3j dom na zawsze zamieszkuj\u0105c pod dachem te\u015bciowej.<\/p>\n\n\n\n

Czeka nas pobudka o \u015bwicie, kolejny odcinek podr\u00f3\u017cy pokonany poci\u0105giem. Indyjskie wesele b\u0119dziemy wspomina\u0107 z \u0142ezk\u0105 w oku. Z \u0142atwo\u015bci\u0105 odnajdujemy sw\u00f3j wagon i rozk\u0142adamy si\u0119 na le\u017cankach. Wkr\u00f3tce dobiegaj\u0105 naszych uszy odg\u0142osy klaskania. To kinnar. Tym razem spotykany te, kt\u00f3re nie \u017cyj\u0105 w komunie pod opiek\u0105 guru. S\u0105 niezale\u017cne, a utrzymuj\u0105 si\u0119 z wymuszania datk\u00f3w od Indus\u00f3w. Ch\u0119tnie wpraszaj\u0105 si\u0119 na indyjskie wesele, \u017ceby pob\u0142ogos\u0142awi\u0107 ma\u0142\u017conk\u00f3w. Gdy w rodzinie przyjdzie na \u015bwiat dziecko je tak\u017ce b\u0142ogos\u0142awi\u0105 za odpowiedni\u0105 op\u0142at\u0105. Je\u015bli kto\u015b przeciwstawi\u0142by si\u0119 tej tradycji musia\u0142by liczy\u0107 z ryzykiem odebrania dziecka przez hid\u017ary. To one oceniaj\u0105, czy p\u0142e\u0107 dziecka jest jednoznaczna, je\u015bli tylko maj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci odbieraj\u0105 noworodki i nikt nie mo\u017ce z tym nic zrobi\u0107. Trzecia p\u0142e\u0107 w poci\u0105gach klaszcze i oczekuje zap\u0142aty za b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo. Na tych, kt\u00f3rzy odm\u00f3wi\u0105 rzucana jest kl\u0105twa, a Hindusi bardzo si\u0119 jej obawiaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Turystom kinnar daj\u0105 spok\u00f3j. Chyba wydaj\u0105 si\u0119 zdziwione, kiedy wyci\u0105gam banknot. Mo\u017ce nawet speszone. A ja si\u0119 u\u015bmiecham. Po prostu, jak wszyscy tutaj.<\/p>\n\n\n\n

\n