Pochodzenie:
Ameryka Środkowa i Południowa.

Liście:
Znajdują się w rozecie o długości 10-15 cm, zaokrąglone, zielone, które są ozdobione barwnym deseniem – różnym zależnie od gatunku i odmiany. Dobrze widać ich unerwienie.

Kwiaty:
Małe, rurkowate, białe, zebrane w kłosy.

Stanowisko:
Maranta lubi widne miejsce, ale nie znosi bezpośredniego nasłonecznienia. Zbyt intensywne oświetlenie powoduje odbarwienie liści. Roślinę należy umieścić w odległości 2 m od okna przesłoniętego firanką. Maranta dobrze toleruje cień.

Podłoże:
Równe proporcje kompostu z kory i ziemi wrzosowej. Zapewniamy dobry drenaż.

Nawożenie:
W okresie wegetacji co 15 dni zasilamy Marantę po podlaniu płynnym nawozem dla roślin o ozdobnych liściach.

Wilgotność powietrza:
Podobnie jak palma kokosowa, figowiec sprężysty czy też nolina kędzierzawa lubi dużą wilgotność powietrza min. 60%, w przeciwnym wypadku liście żółkną i roślina zasycha. Zraszamy codziennie przez cały rok – w czasie upałów – klika razy dziennie.

Podlewanie:
Co 3-4 dni latem – podłoże musi być stale wilgotne. Zimą należy zaczekać, aż ziemia w doniczce przeschnie między kolejnymi podlewaniami.

Przesadzanie:
Najlepiej co roku, na wiosnę, do szerokich mis.

Rozmnażanie:
Na wiosnę przez podział kęp. Latem ze sadzonek pędowych posypanych ukorzeniaczem i ukorzenianych w mnożarce z podgrzewanym podłożem – 24C.

Szczególne wymagania:
Należy codziennie zraszać liście – jak wspomniałam wcześniej. Wodą miękką lub deszczową – o temperaturze pokojowej. Zraszamy tylko dolną stronę liści.

Rada:
Doniczkę należy postawić na podstawce wypełnionej stale wilgotnym żwirem lub keramzytem.

Źródło:
Rośliny pokojowe Larousse Praktyczna encyklopedia.